6 Aralık 2012 Perşembe

İkinci Ay, İkinci Ultrason

İlk ultrasondan sonra yani 5 haftadan sonra hiç bir şey yiyemez durumdaydım. Evde pişen tavuk, köfte kokusu beni mahvediyordu. Söylenmeye başladım, evde et pişmesi konusundaki fikirlerim Erdem'in kulağına hiç hoş gelmiyordu, buna ve tüm şikayetlerime şahit olan Nihan '' Bu kış sert geçecek'' dedi ve hep beraber kahkahayı bastık. :) (Sonrasında evde tost, makarna ve pilavdan başka bir şey pişmedi.)

İkinci ayım kanepeye yapışmış, halsiz, bitkin geçerken, o mide bulantısı beni iyice fena yaptı. Sabah bulantısı değil bütün gün pis bir mide bulantısı, hiç bir şey yemek istememek ve açlık, baş dönmesi ve ben! İşte özet!
Tost ve makarna dışında, süt içmeye çalıştım, bol yoğurt yedim, yumurta yedim. Daha çok hayatta kalmaya çalıştım. Canım hiç bir şey yapmak istemedi. Yattım, uyudum, şikayet ettim, sızlandım :)
Tüm bunlara rağmen mutluydum, hep içimdeki minikleri düşündüm :) 

31 Ekim: İkinci doktor randevusu ve ultrason günü.











Her şey yolunda, henüz çok küçükler :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder