26 Şubat 2013 Salı

Çift Yumurta İkizlerin 24. Haftası


     Zaman o kadar çabuk geçiyor ki... Bir baktım 24. hafta olmuş.. Sanırım bundan sonra da çok hızlı geçecek. 
     Geceler, yatakta dönüp durmakla geçiyor, uyumak zorlaşıyor gittikçe. Bebişler çok hareketliler :) Onlar sakinleştiğinde uyuyabiliyorum. Zor tabii onların işi de sığışmaya çalışıyorlar, itişiyorlar içeride. Bana da alıştırma oluyor, uykusuzluk alıştırması :) 
     Şekil 1-A'da görüldüğü üzere yerleri dar :)



Şekil 1-A

Yavrulara Hediyeler II


Çocuklar çıplak kalmayacak :)



Seran ve Emre'nin yeni doğan takımları :)




Çağıl ve Selma'nın bebişlerin ayaklarını ısıtacak çorapları :)




Bunlar da Elif'in yine Amerika'dan taşıdığı tulumlar. Geçen sefer kıza torpil geçmişti bu sefer oğlana çalışmış :)

Herkese teşekkür ederiz...

15 Şubat 2013 Cuma

İçeride Parti Var :)

     Daha şimdiden uyumak zorlaştı. Sağa yatsam biri, sola yatsam diğeri... Hep bir kıpraşma, hep bir tekme. Genelde geceleri uyanıyorlar, bir hareket halindeler. Gittikçe güçleniyorlar. 22. haftadayız. Bu dönem bebişlerin en haraketli zamanlarıymış. Bazen öyle vuruyorlar ki hem şaşırıyorum, hem gülüyorum.  :) Ellerimi koyuyorum vurdukları yere, seviyorum onları.
     Bir süre önce duymaya başladılar, benim sesimi hem içerden hem dışardan duyduklarından daha net gidiyor onlara. Başkalarınn sesini boğuk duyuyorlar. Babaları arada bir şeyler söylüyor onlara :)
Müzik dinliyorum, onlara dinletiyorum. Gün geçtikçe daha çok şey paylaşıyoruz bebişlerle. 

Yavruların 20. Hafta Detaylı Ultrason İncelemesi

     Günler o kadar çabuk geçiyor ki... Geçen hafta detaylı ultrason taraması vardı. Bebişlerin tek tek parmakları sayıldı, tüm iç organları uzun uzun incelendi. Beyin, kalp, böbrekler, kemikler, yüz profili vs.. Damarları, kalp atışları, benim onlara pompaladığım kan... Bir çok detaya bakıldı. Çok şükür her şey yolunda.
     İşte bebişlerin yüzleri;

     Bu kızımız....



   

     Bu da oğlumuz...



11 Şubat 2013 Pazartesi

Aynadaki Göbeğim

     Aynada görüyorum göbeğimi, sonra da göz göze geliyorum kendimle... Bakıp kalıyorum. İnanmak o kadar zor ki... Düşünüyorum, ''Noldu bana?'' diye soruyorum. Bir gülüyorum, bir hüzünleniyorum.  ''Daha yaşım kaç?'' diyorum, ''Daha ben büyümedim ki'' diyorum... Diyorum da diyorum işte kendi kendime. ''Ne cesaret bu?'' diyorum. Sonra okşuyorum göbeğimi, minikleri seviyorum. Başımı çeviriyorum, Erdem'e bakıyorum, göz göze geliyoruz, o da aynı... Hala inanamıyor, hala soruyoruz birbirimize ''Bu gerçek mi?'' diye...  Hem inanamıyor, hem de içimdeki varlıklarına alışıyoruz günden güne... Planlar yapıyoruz doğum sonrası için.
     Çok acayip bir duygu bu bilen bilir. Deneyimlemek lazım. Yaşamak lazım mutlaka. Sevdiğin adamın  ve senin oluşturduğun, yarattığın bir (iki) minik hayat. Onları taşımak, beslemek içinde...
     İleride ne hissedeceğimi bilmiyorum. Koşturmaca, uykusuzluk, endişe... Ne olursa olsun, deneyimlemeden bilemeyeceğim. Şimdilik gözü kararttım ve bekliyorum :) Bekliyorum ki, hiç bilmediğim duyguları bana tattırsınlar...

7 Şubat 2013 Perşembe

Kafam Bu Kadar Karışık Olmak Zorunda mı?

     Bilemiyorum hiç bilemiyorum. Bugünlerde kafamda bir sürü soru var... Malum günler geçiyor, doğuma  bir adım daha yaklaşıyorum her dakika. 21. haftadayız. Çoğu gitti.. Genel olarak ikizlerin doğum zamanı, 35. hafta ile 38. hafta arası değişiyor. Ortalama 15-16 hafta kaldı diyebiliriz.

     Benim kafamdaki soru baştan beri düşündüğümüz, '' Acaba?'' dediğimiz, Amerika'da doğum meselesi... Kalacak yerimiz var, oraya gitme imkanımız var fakat biz bunu istiyormuyuz? İstemeli miyiz? Önceleri sıcak bakıyordum, sonra kesinlikle vazgeçtim, şimdi ise tekrardan ihtimal vermeye başladım.. Düşünülecek ve karar verilecek o kadar çok şey, o kadar detay var ki kafam karışıyor bu konuda. Gerçekte ne istediğimi bilemiyorum. Kazandıracaklarını ve kaybettireceklerini karşılaştırıyorum yine olmuyor. Etrafımdaki seslerden, fikirlerden uzak durmaya durmaya çalışıyorum.
Sakince kendimi dinlemeye çalışıyorum.

     Bu kadar zor olmamalı...

1 Şubat 2013 Cuma

Yavrulara Hediyeler I

Çok mu erken bilemiyorum ama insan tutamıyor kendini..

İşte yavruların kıyafetleri....

Anneannemin elleriyle ördüğü hırkalar, yelekler;




Annem ve Anneannemin aldıkları;









Nihan ve Neşe Yengemin hediyeleri;






Bunlar da benim dayanamayıp aldıklarım :)






Elif'in Amerika'dan taşıdıkları; 




Herkese çok teşekkürler... Minikler de tekmeleriyle teşekkür ediyorlar :)