22 Temmuz 2013 Pazartesi

Güzel Günler Göreceğiz, Güneşili Günler...

     Bazen yorgunluktan ve uykusuzluktan fark edemiyorum ama ne kadar şanslıyım. 2 sağlıklı bebişim, harika bir sevgilim ve bana hep destek olan bir ailem var. Daha ne olabilir ki?! Para pul nedir ki? Bez parasıymış, doktor parasıymış, evmiş, arabaymış... Huzurmuş önemli olan. Paylaşmakmış asıl olan...
     '' Sen doğur, biz bakarız, mutlaka yardım ederiz.''  deyip iş başa düşünce ortadan kaybolanlara da var bir sözüm. Paylaşmakmış asıl olan, zor günde yanında olmakmış, destek olmakmış.
     Herkese sevgiler, güneşli günler :)

11 Temmuz 2013 Perşembe

Olabilirdim!

     Şu anda, o çok istediğim şehirde olabilirdim ya da Maldivlerde plajda... Keyif yapıyor olabilirdim şarabımla, peynirimle ya da hiç tatmadığım lezzetlerin peşinde. Şu anda çook başka bir ülkenin, hiç bilinmedik kasabasını geziyor olabilirdim, sırtımda çanta, gözümde gözlükle ya da bir ormanda kampta kuş sesleri içinde... Şu anda hayalini kurduğum işi kurmuş olabilirdim ya da canla başla çalışmakta...
     Tüm bunları yapıyor olabilirdim. Tüm bunları yaparken bilmezdim ben bu duyguları, yaşamazdım ben bu olayları. Tüm bunları yaparken hissetmezdim anneliği, dokunamazdım bebişlere, anlamazdım kucaklamanın sıcaklığını... Gözlerine bakıp bebeklerimin, ''İyi ki varsınız.'' diyemezdim. ''Dünyanın tüm dertleri bir yana, siz bir yana'' diyemezdim. Ağlamazdım hasretten. Gözlerimden uyku akarken şevkatle sarılamazdım kimseye.
      Uyuyabilirdim geceleri saatlerce ama her sabah uyanmazdım bu kadar sevgiyle, sabırla ve umutla.
      '' İyi ki varsınız canlarım, iyi ki! ''



    

3 Temmuz 2013 Çarşamba

Patikalı

     Bir boş zaman buldum, 2 satır yazayım dedim. Bebişler büyümekte, serpilmekte. Geçen hafta 2. ay kontrolleri vardı. Her şey yolunda, sağlıkları iyi. Kilo da almışlar. Duru 3,4 kilo, Uzay 3,8! Çocukları evde tartmıyorum. Bekliyorum hastane ya da aşı günlerini. Bekliyorum ki araya zaman girsin de '' Ooo ne kadar kilo almışlar.'' diyelim :) İşte böyle şeylerle motive oluyorum :)
     Bebişler, yeni doğan sınıfına girdiler artık. Anne karnında doladurmaları gereken 40 haftayı bitirip, doğum zamanına ulaştılar. Hatta şimdi 2 haftalıklar diyebiliriz. Düzeltilmiş yaş deniyor buna. Kronolojik yaşları 2 aylık , düzeltilmiş yaşları 2 haftalık!
     Buarada son günlerde olanları özetliyorum; Yardımcı kadın gitti, ortada kaldık, yardıma halam geldi, uykulu-uykusuz geceler geçirdik, bol bol popo, kusmuk temizledik, gaz çıkarsınlar diye gözlerinin içine baktık bebelerin, ısrarcı, anlayışsız insanlara kalkan olduk yine. Dışarıdan çekilmez gözükmesin bu yaşadıklarımız, eğlenceli şeyler de yaptık. Mesela, hep beraber dışarı çıktık, bebişler ilk gezmelerini yaptılar. Pazar günleri kahvaltıya gittik açık havaya, akşamüstleri balkon keyfi yaptık annem, halam, ben.. Dedikodu yaptık bol bol :) Bebişleri Amerika'dan gelen küçük kuzenleri Wynn ile tanıştırdık bu sayede ilk misafirlerimizi ağırladık. Fotoğraf çektik gece gündüz. Ben insanları taciz ettim, fotoğraf gönderip durdum :) (İnsan paylaşmak istiyor sevdikleriyle...)
     İşte böyle geçip gidiveriyor günler, o kadar çabuk geçiyor ki hiç bir şey anlamıyorum. Yattım kalktım, uyudum uyandım derken zaten günleri karıştırıyorum, saatleri bilemiyorum. Ama iyiyim, bebişlerim iyi, ben de iyiyim. Erdem de iyi. Upuzun bir yolun başında ilerliyoruz, virajlı, zorlu ama bir o kadar da manzaralı, ağaçlı, patikalı...